Jako, że głupio by się było nie pochwalić, linka podaję: php.hacking.pl - wykłądy o php na Uniwersytecie Szczecińskim, podczas których to będę miał okazję wykazać się jako… orator i oczarować słuchaczy :). A tak serio to wdzięczny jestem yogi’emu za zaproszenie - bo doświadczenie zapewne się przyda. Zresztą - podobne wykłady mam prowadzić wkrótce na PP - lepiej więc się chyba zblamić na innej uczelni, niż od razu na własnej, prawda? :)
Śmiać mi się ostatnio chce, gdy słyszę argumentację różnych znajomych, dlaczego to C# nie jest fajny. Można spotkać sie z dość… ciekawymi wymysłami. Dla przykładu:
itd, itp. Ani to to mądre, ani na miejscu. Bo:
Co najlepsze, nikt nie potrafił przedstawić żadnego rozsądnego argumentu co do “niższości” C# - poza bardzo wysokim poziomem abstrakcji (bo wbrew pozorom dobieranie się bezpośrednio do sprzętu jeszcze czasami się przydaje :) ). Zastanawiam się jednak pod co podpiać ich nieudaną argumentację - głupotę, ignorancję, czy zaciemnienie?
Wreszcie powstał serwis dla polskich freelancerów - hac.pl - Hire a coder. Ciekaw jestem, w jakim stopniu pomysł i idea sprawdzą się w polskich warunkach. Przecież nie od dziś wiadomo, że domeną polskiej taniej robocizny jest robota na odwał, a taki serwis wymusza składanie jak najniższych ofert, co się pewnie właśnie na jakość nie będzie przekładało.
Z jednej strony dobrze - mamy aukcje dla profesjonalistów, gdzie przedmiotem i obiektem targowania się jest… robocizna. Z drugiej - ciągle brakuje mi serwisu pośredniego między takim jobpilotem, czy pracuj.pl, a właśnie hac.pl. Może kiedyś się doczekam.
Na stronie Kore Nordmanna można znaleźć slajdy z prezentacji, którą wygłaszał na zakończonej wczoraj International PHP Conference. Prezentacja jest o tyle ciekawa, że przedstawia zastosowanie biblioteki Image_3D (PEAR), której to ostatnio ukazała się wersja 0.3. Warto się przyjrzeć (choć całość jest po niemiecku) choćby po to, by obaczyć i przekonać się, że w PHP można będzie tworzyć bardzo ciekawe prezentacje wsparte animacjami.
No i jednak udało się przetransportować wpisy z Joggera do wordpressa. Częściowo dzięki skryptowi autorstwa Olorina, częściowo dzięki własnym przeróbkom. Początkowo wydawało mi się, że brak chęci działania skryptu wynika z różnic implementacyjnych obsługi DOM w PHP5. Więc odpowiednio skrypt przerobiłem. Później dopiero okazało się, że na cal.pl jakiś problem z php5 występuje, a silnik php4 nie ma włączonej obsługi domxml. Skrypt zatem należało przerobić po raz drugi. Ponizej zamieszczam obie wersje, dla php4 bez domxml i dla php5
Z tym, że wersja dla php5 nie została w pełni przetestowana. Powinna jednak działać. Miłego.
Tak się dziś od rana miotałem, czy chwycić za Mono & monodevelop, czy też zacząć pisać aplikacje w VisualStudio .net 2003. Stanęło w końcu na tym drugim z jednego prostego powodu - RAD. Bo co jak co, ale wygodę tworzenia interfejsów cenię sobie niezmiernie, a Glade (UI dla gtk&mono) jakoś wciaż niespecjalnie mnie kręci. Wszystko szło zgodnie z planem, do czasu… gdy zachciało mi się wyświetlić plik html gdzieś na formie. Znaczy się wstawić kontrolkę odpowiedzialną za interpretację htmla i generację strony. Marzył mi się taki właśnie IE-Widget. Ale jak się okazuje, nie jest to wcale takie proste, jak się początkowo wydawało. Bo po pierwsze kontrolki IE próźno szukać na standardowym toolboxie. Zdziwiło mnie to trochę, no ale… dajmy na to, że sie przyzwyczaiłem i na google.com zaklikałem. Okazało się, że by zdobyć w/w komponent, trzeba kliknąć PPM na toolboxie -> Add/Remove Items -> Com Components -> Browse i wybieramy sobie shdocvw.dll z katalogu %windir%\system32\. Tym oto “prostym” sposobem stajemy się szczęśliwymi posiadaczami komponentu potrafiącego wyświetlać pliki htmlowe.
To jednak nie był koniec problemów. Szukałem metody, by wymusić na świeżo wstawionym komponencie pobranie danej strony. W celu oczywistym - zrobiłem własny “pasek adresu” i przycisk “idź”. Dzięki CodeInsight szybko znalazłem to, czego szukałem - metodę Navigate, przedstawiającą się mniej/więcej tak:
[csharp]
axWebBrowser.Navigate(string uRL, ref object flags, ref object targetFrameName, ref object postData, ref object headers);
[/csharp]
Jako, że średnio mi się to podobało, a przeciążona ta metoda nie jest, zacząłem szukać alternatywnej drogi, byla tylko uniknąć paskudnego i niepotrzebnego przekazywania obiektów (a właściwie referencji do tychże). Trafiłem w końcu na kod, sygnowany przez sam “wielki” MS:
[csharp]
object arg1 = 0; object arg2 = “”; object arg3 = “”; object arg4 = “”;
axWebBrowser1.Navigate(addrBox.Text,ref arg1,ref arg2, ref arg3, ref arg4);
[/csharp]
IMHO cudo! Ale reasumując: